Son Akşam Yemeği

70. yaşın 365. Günü gece saat 00.00. Herkes için yolculuk vakti. Uğurlamaya gelenler, eş-dost, akraba ve yolcu. Bir neşe, bir neşe. Yiyecekler, içecekler, çalgılar, danslar. Hepsi seni yolculamak için. Şöyle bir bak, senden sonra en yaşlı kim ise en çabuk onunla görüşeceksin. Ufaklıklar için biraz daha beklemen gerekecek. Son 10 dünya yılını, sana verilen limitsiz uçak bileti ve serbest dolaşım hakkı ile, ülke ülke gezerek geçirdin. Ufaklıklara gördüklerini ve bildiklerini anlattın. Diğerlerine hatalarını işaret ettin. Şimdi ise son akşam yemeğini yeme vakti. O sofraya oturmak zorundasın. Herkes bunun farkında ve emin ol kimse bunu dert etmiyor. Sadece yemeğini ye ve ortadan kaybol…

İsyan

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

.

.

.

.

.

Ekim'e Kadar

İstikrarlı şekilde yazılarına devam eden aylık bir magazin dergisinin boktan editörü gibi hissettim kendimi, aylardan ekim olduğunu farkettiğimde. Hangi ara bugüne geldiğime dair bir fikrim yok. Yarının da bugünden ayrıştırılabileceğine inancım az.

Bloga düşkünlüğüm, modern insanın Iphone 4'e düşkünlüğü gibi geçici. Zaman aktıkça yazılacak şeyler birikirken, eğer yazmazsan, üzerinden kaldırman gereken şeyler daha da ağırlaşıyor, üşengeçlik sonunda galip geliyor.

Bir süredir bazı meşgalelerden kendimi alamıyorum. Hazır şekilde tam 5 yıldır Fen Bilimleri Enstitüsünde sahibini bekleyen yüksek mimar diploması bir türlü alınamadı. Alınması için zıkkımın kökü bir makale gerekiyor. Makale dediğin de tezin 10 sayfaya sıkıştırılmış zottirik bir özeti. Başlamamla, neden bunca zamandır başlamadığımı anlamam bir oldu. Bence dünyanın en etkili kitlesel imha silahı olabilecek tamlama : Tez Danışmanı. Şu an içinden çıkılmaz bir ruhsal kargaşa içerisindeyim tekrar eski günlerdeki gibi.

Evlenmeden önce, evlenirken mali yük olmasın diye aldığım tüplü televizyonu izliyoruz 4 yıldır. Bizim ufaklık da çizgi film izleyebilme yeteneği kazandığından bu yana ikincisini almak kaçınılmaz hale geldi. Teknoloji ile ne zaman münasebete girsem, mağlup oluyorum. "Almışken tam alayım" felsefesi ile aldığım 127 ekranlık zımbırtı, "az bilen az zarar görür" diyemediğim için başıma iş açtı. Ölü piksel testinden girdim, ghosting image'lardan çıktım. Geldi, gitti, değişim raporu falan filan derken bugün 18. gün olmasına rağmen daha izleyemedim.

Elde var sıfırları biriktirsem burdan köye yol olacak duruma geldi. Yavaş yavaş tansiyonum yüksekten seyretmeye başladı. Kuzey Anadolu Fay Hattı'nda biriken enerjinin küçük çaplısı, bende birikmeye başladı. Bakalım bu stres boşalması kanlı mı olacak kansız mı? Richter'e göre 6.5 mi olacak 7 üzeri mi? Hayıllısı ve kısfmet.