Müteahhit

Kelime anlamı taahhüt eden. Bugün yemekte bir tanesi ile birlikteydik. Renkli insanlar genelde. Etrafımızdakiler de başarısız olanlardan oluyor çoğunlukla. Alıp başını gitmiş, Q7 ile gezen, Guti ile pas alışverişine girenlerle ne işimiz olur zaten. Büyük kısmı tavan yapmış, sonra inişe geçmiş ve sakinleşmiş. Bu da öyle. Mütevazı bir hayata geçiş yapmış. Alışkanlıklardan vazgeçilemiyor ama. Uzun Marlboro değişmez. Evlilikten şikayet, etraftaki karı-kızlara hayranlık, kalabalığa aldırış etmeyen cesur küfürler, feleğin çemberinden geçmişlik hali.

Yazı aldı başını gidiyor amaçsız bir bilinmeze. Esasen canım sıkkın. Sitenin birine yasak koymuşlar bugün yine. Bir alttaki posta gönderme yapıyor anlaşılan ulaştırma bakanlığı. Konuşsam tesiri yok, sussam gönül razı değil hesabı. Sövsen sövülmez, Sksen skilmez.

Demokraaasi

Her ne kadar ahkâm kesecek kadar çok anlamasak da siyasetten, kendimizce bir tarifi vardır kafamızda demokrasi kavramının. Her ne kadar başbakan kadar çıkmasa da ağzımızdan demokrasi lafı, biliriz bu ülkede kitap yazanın gözaltına alınmasının demokrasi olmadığını. Biliriz gerçek demokrasinin ütopya olduğunu bu topraklarda. Biliriz bu ülke insanının bırak toplumu, daha kendini düşünecek duyarlılığa erişemediğini. Biliriz bu hâlin muhafaza edilmek istendiğini. Biliriz de birşey yapmayız...

Mimarlık

Ne kadar geniş bir başlık. 12 Yıldır haşır neşirim. Bir bu kıyısından dalıyorum denize, bir öteki kıyısından. Okul biteli 8 yıl olmuş. Ben de 8. işyerinde çalışır olmuşum. En uzun işim 2,5 sene ile şu an çalıştığımdan bir önceki iş yerim olmuş. Demek ki bazılarında 1 yıldan daha az çalışmışım. Kimisinden yapabileceklerim sona erdiğinden ayrılmışım, kimisinden beklentilerim boşa çıktığı için. 8 tanesinin de birbiriyle pek benzer yanı yok. Bir şirket A ile uğraşıyorsa öteki Z ile uğraşıyormuş. Bir tanesi öküze tapıyorsa öteki öküzü yiyormuş. Bazılarından ayrıldığım günün ertesinde ötekine başlamışım, bazılarında arada kendi işimi yapma cesaretimin kırılma süresine kadar bekleyip diğerine başlamışım. Ama hep bu denizin kıyısında dolaşmışım. Mimar kebapçı, mimar şarkıcı, mimar pezevenk olmamışım. El çiziminden autocad'e geçince dünyayı kurtarırım sanmışım. İlk autocad teslimi projemde sınıfta kalmışım. Cd writer, flash bellek vs. olmadığından elimde kasa ile çıktı almaya gitmişim. Fazladan çizdiğim bir bodrum kat kesitini kolonya ile şöhler kağıt üzerinden silmeye çalışmışım. Toplu konut maketinde aileyi seferber etmişim, annem bile kat çıkmış yerime. İlk paramı rölöve sonrasında almışım, konuşmuşuz aramızda ulan böyle giderse köşe oluruz sanmışız. İki proje çizince götümüz kalkmış, kendimizi Mies van Der Rohe bellemiş, ukalalık taslamışız. Piyasa ağzımızın payını vermiş önce üç kuruş para ile sonra beş kuruş etmeyen adamlarla ömür geçireceğimiz gerçeği ile. Olmamış kendimizi idealizme adamışız, gençlerle iç içe olalım demişiz, master demişiz, akademik kariyer demişiz. Bir bakmışız ki Yalan Rüzgarı biter ama akademik dünyanın entrikası bitmez. Doktora bitmez ömür biter diyerek onbaşı rütbesi ile tatile çıkmışız. Kısa dönem erbaşlık tatilinden sonra dört ayak üstüne düşmüşüz tabiri caizse. En istikrarlı, en keyifli, en düzenli, en saygın mesaiyi yaşamışız biteceğini bile bile. Bitince de vazgeçmişiz mücadeleden atmışız kapağı devlete. Sol yanımda Kevin Lynch'in "Kent İmgesi" kitabı, sağ yanımda ihale piyasa fiyat araştırma dosyası, önümde blog. Hayat devam ediyor...